Historycy starożytności – telegraficzny skrót

Azyniusz Pollio – I wiek p.n.e – I wiek n.e.- Pochodził z wpływowej rodziny.- Zwolennik Cezara, potem poparł Antoniusza. Historia – 17 ksiąg, zachowały się tylko fragmenty. Od Grakchów do Sulli. Napisane z pasją. Naginał fakty do swej koncepcji.  Korzystali z niego: Appian, Plutarch, Kasjusz Dion.

Cezar– Pisał wiele np. pochwałę Herkulesa, tragedię Edyp, wiersze erotyczne. Commentarii de bello Galico – pamiętnik. 7 ksiąg (1 = 1 rok). Opowiada o kampaniach toczonych przez Cezara w Galii pomiędzy 58-52 p.n.e. O sobie mówi tylko w trzeciej osobie. Ważne dzieło: opisuje dokładnie kampanie, ale i daje dużo informacji o Galii i Germanach.  Commentarii de bellocivili – opisuje wydarzenia wojny domowej pomiędzy Cezarem, a Pompejuszem. Jedno z ważniejszych źródeł tych lat. Sama prawda, starał się uświadomić ludziom, że nie chciał wojny domowej. Dzieła Cezara są pisane stylem zwięzłym, pozbawionym retorycznych ozdób.  Bellum Hispaniense – najsłabsze jego dzieło. Relacjonuje ostatnią kampanie zakończoną bitwa pod Mundą. Corpus Caesarianum – zgromadzone utwory Cezara i jego kontynuatorów.

Deksippos z Aten – III wiek n.e.- Historia po Aleksandrze w czterech księgach – poświęcona wydarzeniom po śmierci Aleksandra. (Fragmenty świadczą, że używał często Arriana).  Chronike historia – 12 ksiąg. Od czasów mitycznych do Klaudiusza II. Skythika – dzieje walki ze Scytami. Były to obszerne, rzetelne i wartościowe prace. Niestety zachowały się tylko fragmenty.

Diodor Sycylijski – Żył w epoce Cezara i Augusta. Biblioteka historyczna – 40 ksiąg. Zawiera całą przeszłość mityczną i historyczną znaną Diodorowi. Zachowało się tylko 15 ksiąg w całości i fragmenty. Próbuje zawrzeć fakty dotyczące Grecji i Rzymu. Daty określa przy pomocy olimpiad, archontów ateńskich i konsulów rzymskich. Twierdził, że dużo podróżował i robił dzieło przez 30 lat. Raczej to nie prawda, zwiedził tylko Aleksandrię. Badał dużo źródeł, ale robił dość szybko to dzieło i nie miał czasu dobrze zanalizować źródła. Historia Grecji ukazana głównie na podstawie zaginionego dzieła Efora.

Dionizjusz z Halikarnasu – I wiek p.n.e. – Sam przybyłdo Rzymu i spędziłam 22 lata. Dawne dzieje Rzymu (Rhomaike archaiologia) – 20 ksiąg. Zachowało się 10. Chciał udowodnić, że Rzymianie są potomkami Greków. Akceptował rolę przewodnia Rzymu.

Efor – IV wiek p.n.e. Jego dzieła nie zachowały się do naszych czasów.- Historia – była używana jako podstawowe źródło informacji w starożytności. Napisane bez wigoru i monotonnie. Czerpał z niego Diodor i Plutarch. Miała 29 ksiąg. Przedstawia dzieje Greków od momentu przybycia potomków Heraklesa na Peloponez(koniec czasów mitycznych) do 340 p.n.e. (jedną księgę dodał jego syn). Sam podzielił to dzieło na księgi. Opowiadał według tematów. Prymitywnie przedstawiał świat (symetria, prostokąt). Napisał kilka mniejszych dzieł np. O wynalazkachO stylu. Nie był zbyt wnikliwym twórcą.

Kwintus Fabiusz Piktor – Pierwszy rzymski historyk.  Pisał po grecku. Żył w III wieku p.n.e. Nie wiadomo ile ksiąg napisał. Jedynie to wiemy, że pierwsza była o początkach Rzymu. Stworzył to dzieło w latach gdy atakowali Grecy kulturę rzymską i dlatego napisał je w języku Greckim.- Korzystał z Annales pontyfików oraz innych dzieł greckich.

Damian S.

Jestem absolwentem studiów historycznych (specjalność nauczycielska i historia wojskowości). Moje ulubione okresy w historii to Polska w okresie międzywojennym, starożytność i średniowiecze.

You may also like...