Historycy starożytności – telegraficzny skrót

Herodiad – urodził się koło 180 n.e w Azji Mniejszej, wyzwoleniec, pełnił niższe urzędy w administracji.- „Historia cesarstwa po Marku” – 8 ksiąg, od śmierci Marka Aureliusza do Gordiana III.- korzystał z Kasjusza Diona, ale nie tylko.- dość wiarygodny, dzieło o zabarwieniu moralizatorskim i retorycznym.

Dionizjusz z Halikarnasu – urodził się koło 60 p.n.e. Niewiele wiadomo o jego życiu, do Rzymu przybył po wojnie Cezara z Antoniuszem. – „Dawne dzieje Rzymu”, 20 ksiąg, dzieło życia, od czasów najdawniejszych do pierwszej wojny punickiej. Pisał nie tylko o polityce, ale i instytucjach o stylu życia. Jego dzieło to pochwała Rzymu, czyni z niego centrum kultury. Korzystał z prac niezachowanych. Nie żył długo w Rzymie by móc go dobrze opisać. Mimo to dzieło cenne.

Strabon – 63 p.n.e w Poncie. Zmarł w 21-29 n.e. Studiował w Rzymie. Był pogodzony z jego hegemonią. Widział w nim centrum świata. „Materiały historyczne” – 43 księgi, niezrachowane. „Geografia” – zachowane dzieło, wydane po jego śmierci, opisuje astronomie i geografie regionów mu znanych. Dobry szczegółowy opis. Dużo podróżował. Erudyta.

Swetoniusz – II n.e w Rzymie. Sekretarz.- Pisał wiele – traktaty o świętach, urzędach. , biografie. „O sławnych mężach” – gramatyków i retorów. „Żywoty Cezarów” – Od Cezara do Domincjana. Mało polityki, dużo anegdot. Brak chronologii, wiarygodne i dobrze udokumentowane.

Salustiusz – 86-35 pne. Z kraju Sabinów. Przeniósł się do Rzymu i tam miał karierę. Kwestor i trybun ludowy usunięty z senatu. Rehabilitował go Cezar, nadzorca prowincji Africa Nowa (pretor). Po śmierci Cezara w cieniu. Monografia o sprzysiężeniu Katyliny, Wojny z Jogurtą – 111 – 106, Historiae, Listy do Cezara.- Styl zwięzły archaizmy, wpływ Tukidydesa i Katona Starszego.

Polibiusz – 200 p.n.e Megalopolis, arystokracja, ojciec strateg, został więźniem w Rzymie. Współpracownik Scypiona Młodszego. Powraca do Grecji. Był przeciw butną przeciw Rzymianom.  Historiae, Taktika.- Dzieje – 40 ksiąg, jedyne co się zachowało trochę, Historia Rzymu od 264-220. Głównie polityka. Ważne i wiarygodne dzieło.

Ksenofont – 430 p.n.e. w Atenach. Uczeń Sokratesa. Wróg demokracji. Wspomaga Cyrusa Młodszego. Po bitwie pod Kunaksy służy w Tracji i Sparcie. Osądzony o zdradę i wygnany. Przebywa w Sparcie. Rehabilitowany gdy Teby dochodzą do potęgi. Do Aten i tak nie wrócił. Anabasis,  Historia grecka – główne dzieło, kończy wojnie peloponeską. Opisuje ciągami. Mała wartość. Ustrój polityczny Sparty, Cyropedia. Mizerna wartość, popularny w starożytności.

Herodot – 485-425 p.n.e.. Dzieje – 9 ksiąg.

Damian S.

Jestem absolwentem studiów historycznych (specjalność nauczycielska i historia wojskowości). Moje ulubione okresy w historii to Polska w okresie międzywojennym, starożytność i średniowiecze.

You may also like...